Świątynia parafialna w Skórczu została ufundowana przez Krzyżaków w XIV wieku. W XVI wieku przez pewien okres kościół należał do miejscowych luteran. Do społeczności katolickiej powrócił za sprawą bp. Hieronima Rozrażewskiego. Sam obiekt sakralny został odrestaurowany i rozbudowany w XVII stuleciu. W latach późniejszych również prowadzono szereg prac konserwatorskich. Do dziś mury świątyni częściowo zachowały gotycki charakter. Wnętrze obiektu skrywa wiele cennych zabytków sakralnych z różnych okresów historycznych. Znajduje się w nim m.in. złocony, barokowy ołtarz główny pochodzący z XVII wieku, z figurami apostołów Piotra, Pawła, Andrzeja i Jana oraz płaskorzeźbą sceny sądu ostatecznego. Z kolei ołtarze boczne wykonano w XVIII wieku.