Pochodzi z początku XIX wieku; zbudowany został około roku 1806. Zrekonstruowany natomiast w 1950 roku. Wiatrak należy do typu „holender głowicowy”. Charakteryzuje się nieruchomym korpusem, na którego szczycie umieszczono obracaną, na łożysku, bryłę dachową ze śmigłami. Tczewski wiatrak posiada ich pięć, co było nieczęsto stosowaną konstrukcją. Budowla jest pozostałością po dawnych młynach zbożowych. Mielono w nich żyto, jęczmień, owies i tym podobne ziarna. Jest praktycznie ostatnim, tak dobrze zachowanym, wiatrakiem w miejskim krajobrazie Kociewia. Obecnie wiatrak poddawany jest pracom remontowym, które mają przywrócić mu dawną świetność.